RugbyPolska.pl

Szkocka kampania o Puchar 6 Narodów, rozpoczęła się w sobotni wieczór w sposób rozczarowujący. W meczu o Puchar Kalkuty gospodarze ulegli Anglii, na Murrayfield 6-13.

Zawodnicy Andy'ego Robinsona dominowali terytorialnie, jak również dłużej byli w posiadaniu piłki. Jednakże w kluczowych momentach brakowało opanowania i wykończenia akcji, co budziło głęboką frustrację.

Przegrana nie obyła się bez kontrowersji, TMO Nigel Whitehouse , dokonując video oceny akcji na polu punktowym Anglików orzekł, że Ben Youngs wyprzedził Greiga Laidlaw o włos w pogoni za piłką i nie zaliczył przyłożenia dla Szkotów.
Nie był dla widzów pocieszeniem występ szkockiego wiązacza Davida Dentona, w wykonaniu którego kombinacja siły, energii i agresji przyniosła mu tytuł Man RBS of the Match.

Szkoci szybko muszą zapomnieć o przegranej, gdyż w najbliższą niedzielę będą musieli zmierzyć się z kotłem Millennium Stadium w Cardiff .

Jak można było przewidzieć początek meczu był nerwowy, a zawodnicy bardzo spięci. Żadnej ze stron nie udało się szybko ustalić właściwego rytmu. W 13 minucie Anglia, po błędzie Dentona, który nie odsunął się po szarży, mogła uzyskać prowadzenie, ale pierwszy kop z karnego Owena Farrella minął bramkę.

Dziewięć minut później Owen Farrell, z dużo dogodniejszej pozycji, otworzył wynik spotkania, wykonując karnego i zdobywając 3 punkty.

Szkoci potrzebowali zaledwie 3 minut aby doprowadzić do wyrównania. Trzy punkty z karnego zdobył Dan Parks.

Można powiedzieć, że od tego momentu zawodnicy Andego Robinsona utworzyli obóz na połowie Anglii i sondowali słabe punkty obrony. Wspaniały kawałek gry pokazał łącznik młyna Chris Cusiter, umożliwiając Danowi Parksowi zdobycie kolejnych 3 punktów dla gospodarzy.

W końcówce pierwszej połowy Szkoci próbowali umożliwić swojemu łącznikowi ataku oddanie drop- goala, jednak Anglicy skutecznie odsuwali gospodarzy od swojej linii 22 metrów.
Dominacja Szkotów w pierwszej połowie nie budziła wątpliwości, o czym świadczy fakt, iż byli oni w posiadaniu piłki przez 16 min.39 s, podczas gdy Anglicy mieli piłkę zaledwie przez 9min19s.

Wynik do przerwy: SZKOCJA 6 - 3 ANGLIA

Po przerwie rozegrała się szkocka tragedia. Po rozpoczęciu gry przez gości, Dan Parks podjął próbę wykopu obronnego z pola 22 metrów. Na jego, oraz wszystkich Szkotów nieszczęście w pobliżu znalazł się Charlie Hodgson, który nakrył kop i przyłożył piłkę na polu punktowym.
Farrell należycie podwyższył i Anglia objęła prowadzenie 10-6. Po chwili Hodgson zagroził Szkotom ponownie . Przepięknym cross-kopnięciem w ramiona skrzydłowego Davida Strettle, otworzył Anglikom drogę do pola punktowego. Kiedy już się wydawało, że angielski skrzydłowy dopisze swoje nazwisko do zdobywców punktów, pojawił się jak piorun Denton, który nie tylko zatrzymał skrzydłowego przed polem punktowym, a nadto zmusił przeciwnika do trzymania piłki na ziemi, za co sędzia podyktował karnego.

Denton ( były wioślarz) jeszcze kilkukrotnie miał okazję pokazać swój potencjał. Szczególny aplauz wzbudzały jego ataki na skrzydle, które z trudnością powstrzymywali goście.

Drugim członkiem szkockiej ekipy, który wzbudzał owacje widzów na stadionie był Richie Gray. Wspieracz reprezentacji Szkocji królował w autach, niezastąpiony był w odzyskiwaniu piłki, a co więcej kilkukrotnie łamał pierwszą linię angielskiej obrony.

Wynik meczu mógł się rozstrzygnąć w 63 minucie. Chwilę wcześniej Dana Parksa zastąpił Greig Laidlaw, dla którego był to pierwszy występ w Pucharze 6 Narodów. Po przekopie na pole punktowe, próbował przyłożyć jajo, walcząc o nią z Benem Youngsem.

Po niekończących się powtórkach sędzia arbiter video - Whitehouse orzekł na korzyść Anglii.

Szkocja rozpaczliwie próbowała znaleźć sposób na bezbłędnie działającą obronę Anglików. Wynik nie ulegał jednak zmianie.

Do czasu jednak, kiedy w jednych z nielicznych akcji zaczepnych, goście znaleźli się w polu 22 metrów gospodarzy i uzyskali karnego, którego w 74 min Farrell zamienił na 3 punkty.

Mecz zakończył się wynikiem 13 – 6 dla Anglii.

DOC

www.posnania.com

Dzięki inicjatywie oraz uporowi Tomasza Kapustki, w dniu dzisiejszym, 4 lutego 2012, w siedzibie Klubu Sportowego Posnania, odbyło się zebranie założycielskie Wielkopolskiego Okręgowego Związku Rugby.

Niespodzianką był fakt, iż w spotkaniu wzięli udział przedstawiciele, aż 5 wielkopolskich klubów ( szósty klub AZS AWF Rugby Poznań niestety nie mógł z przyczyn formalnych zostać założycielem WOZR).
SPARTĘ Jarocin reprezentowali Mateusz Boruta i Dominik Wasilewski. Klub TYTAN Gniezno – Roman Biskupski oraz Radosław Biskupski. W imieniu Klubu Rugby OWAL z Leszna przyjechali Sławomir Kowalski i Paweł Konieczny. Uczniowski Klub Sportowy KOZIOŁKI reprezentował Marian Marcinkowski. Gospodarzem spotkania był Tomasz Kapustka przedstawiciel KS POSNANIA.
Założyciele wybrali również władze Wielkopolskiego Okręgowego Związku Rugby.
Prezesem Zarządu został Kazimierz Olejniczak, postać doskonale znana w środowisku rugby, zawodnik Polonii Poznań, wielokrotny mistrz Polski oraz zawodnik reprezentacji Polski.
Funkcje Wiceprezesów objęli Jaromir Dziel przedstawiciel Tytana Gniezno oraz Mateusz Boruta – Sparta Jarocin. Sekretarzem WOZR został Tomasz Kapustka.
Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej wybrano Mariana Marcinkowskiego, a członkami Dominika Wasilewskiego oraz Sławomira Kowalskiego.
Spotkanie przedstawicieli, aż tylu wielkopolskich klubów było okazją do wymiany doświadczeń oraz poglądów związanych z funkcjonowaniem klubów rugby. Wszyscy zebrani byli zgodni, że powołanie WOZR było niezbędne, gdyż potrzebna jest formacja, która reprezentowałaby wielkopolskie kluby, a jednocześnie umożliwiałaby organizowanie imprez sportowych o szerszym zasięgu.
W trakcie długiej dyskusji pojawiła się propozycja zorganizowani rozgrywek o Mistrzostwo Wielkopolski. Do ustalenia zebrani pozostawili kwestię kategorii wiekowej oraz formuły sportowej, w jakiej miałyby toczyć się rozgrywki.
Mamy nadzieję, że powołanie WOZR w istotny sposób wpłynie na rozwój rugby w całym naszym regionie.

DOC
 

W sportowym dodatku do poniedziałkowego "Głosu Wielkopolskiego", ukazał się wywiad z najlepszym polskim sprinterem, który rok temu zainteresował się... rugby !

Z Marcinem Urbasiem, byłym sprinterem i trenerem biegowym, rozmawia Radosław Patroniak

Zaangażował się Pan w nowy projekt, zakładający występ reprezentacji rugby „7” na igrzyskach w 2016 r. w Rio de Janeiro. Na czym on polega?

Kadra narodowa „7” istnieje od wielu lat. Prowadzona jest ona przez byłego lekkoatletę i biznesmena, Krzysztofa Folca. Ten człowiek zna się na rzeczy i jak na warunki, w których pracuje radzi sobie dobrze - Polska zajmuje pozycje w czołówce europejskiej. Pomimo to, jeśli myślimy o kwalifikacji olimpijskiej do Igrzysk Olimpijskich w Rio, musi być zwiększona liczba dni szkolenia zawodników podczas zgrupowań reprezentacji - w tej chwili jest ona z powodów finansowych zminimalizowana. Z tych samych przyczyn potrzebne jest udoskonalenie funkcjonowania sztabu szkoleniowo- organizacyjnego. Trener Folc nie może pozostawać sam cały rok bez profesjonalnej odnowy fizjologicznej i delegowania obowiązków na asystenta. To właśnie dlatego w Polskim Związku Rugby, razem z moim wspólnikiem, Arkadiuszem Mąkiną, dostaliśmy zielone światło do realizacji projektu „Rugby Elita”, który jest przedsięwzięciem systematyzującym proces szkolenia, dzięki czemu staje się realne zaistnienie w piątce państw europejskich, które zakwalifikują się do igrzysk.

Polski Związek Rugby nie uchodzi za najbogatszy w kraju. Czy będzie w stanie sfinansować takie przedsięwzięcie?

Niestety nie jest w stanie tego zrobić i dlatego szukamy funduszy we własnym zakresie. Budżet projektu jest rozpisany na ponad 400 tys. zł w skali roku. Inwestor otrzyma bardzo duży pakiet sponsorski. Reklama na kilkudziesięciu stadionach w całej Polsce i na strojach reprezentacji ma swoją wymierną wartość. Dodatkową zachętą może być fakt, że rugby „7” jest dyscypliną olimpijską. Będzie więc na fali wznoszącej. Poza tym udział Polaków w igrzyskach to nie mrzonki, bo na ostatnich ME młodą reprezentacją zajęliśmy ósme miejsce, a z ME do lat 20 przywieźliśmy zloty medal.

Za co Pan odpowiadałby w projekcie i co miałby z tego Poznań?

Jednym z elementów projektu jest powołanie ośrodka przygotowań olimpijskich właśnie w stolicy Wielkopolski. Moje zadania polegałyby na przygotowaniu drużyny pod względem szybkościowym, techniki biegu, jak również w zakresie innych technik lokomocyjnych. Mąkina jest koordynatorem całego projektu, zarówno pod kątem przygotowania fizycznego, jak i scalenia z nim przygotowania techniczno- taktycznego. W ramach tego ostatniego za zespół i jego zgranie odpowiedzialny jest Folc. Obydwaj pracowalibyśmy nad szkoleniem w zakresie koordynacji. Duże znaczenie będzie miał również trener techniki indywidualnej.

Dlaczego potencjalny sponsor miałby Wam zaufać i uwierzyć, że w szybkim czasie osiągniecie znaczący sukces?

Myślę, że nie jest to kwestia wiary, a dobrej organizacji. Po pierwsze nie wyważaliśmy otwartych drzwi, bo podobny system z powodzeniem wprowadziły już inne kraje. Po drugie my wynikowo wciąż nie odstajemy, a dodatkowo moglibyśmy liczyć na efekt zaskoczenia, czarnego konia, który byłby naturalnym następstwem profesjonalizacji i zwiększenia jakości szkolenia zawodników. Działania te przynoszą szybkie efekty. Wreszcie sama wizja wyjazdu na igrzyska dla młodych rugbystów byłaby wystarczającą motywacją do pracy. W tym środowisku stypendia nie muszą być relatywnie wysokie, by działały na wyobraźnię.

Czy nie przesadza Pan ze znaczeniem umiejętności biegowych? W rugby trzeba opanować też przekazywanie piłki?

Oczywiście, że umiejętność gry z piłką jest najważniejsza, lecz w tej odmianie rugby zdolności szybkiego przemieszczania się w polu są tak samo istotne. W „7”, inaczej niż w tradycyjnych „15”, gra się 2 x 10 min. Formacje wykorzystywane są tak samo często jak dynamiczne indywidualne „rajdy” przez całą długość boiska. Pamiętajmy, że na pełnowymiarowym boisku biega tylko po 7 osób z każdej drużyny.

Igrzyska w Rio de Janeiro to bardzo odległa perspektywa. Ekspansja „7” musiałaby nastąpić znacznie wcześniej, żeby cały plan się powiódł?

Po drodze oczywiście będą odbywać się inne duże imprezy typu Mistrzostwa Europy, czy Puchar Świata. Nie chcemy ich pomijać, podobnie jak meczów towarzyskich. Właśnie jesteśmy na etapie dogrywania terminu i szczegółów spotkania z Irlandią w Dublinie. Liczymy, ze ten pojedynek wywoła duże zainteresowanie wśród irlandzkiej Polonii.

Co najszybszy swego czasu biały człowiek globu robi w życiu poza promocją rugowych siódemek?

Projekt jest ciekawy, ale na razie wciąż w zarodku, więc nie możemy rezygnować z podstawowej działalności Urban Sprint Group. Kontynuujemy współpracę z młodzieżą w Olimpii Poznań, MSP Szamotuły, Warta czy Lech Poznań. Udzielamy się również w kilku innych mniejszych klubach w Poznaniu i okolicach. Wprowadzamy też nowość, czyli szkolenie bramkarzy z zakresu widzenia peryferyjnego. Koncentrujemy się na młodzieżowych drużynach. Poza tym prowadzę program „Zakład? Zakład!” w TVN Turbo. Mistrzów sportu konfrontuję ze śmiałkami z ulicy. Zawsze jest dużo śmiechu, ale też i rywalizacji sportowej.

/rozmawiał Radosław Patroniak/

www.posnania.com

Czytelniku, a być może niebawem uczestniku… Podstawowym założeniem treningów jest działanie prewencyjne przed urazami i kontuzjami wykluczającymi zawodników, nie rzadko, na zawsze z danej dyscypliny sportowej.

Powaga tego problemu, który jest dosyć powszechny w dzisiejszym sporcie, skłoniła mnie do stworzenia programu, który ma oddziaływać wielopłaszczyznowo na układ nerwowo-mięśniowy. Celem nadrzędnym jest podnoszenie świadomości kontroli ruchu wśród zawodników zarówno w niskim jak i wysokim progu obciążeń.

Perfekcyjne skoordynowanie własnego ciała pozwala na: szybką i adekwatną reakcję, minimalny wydatek energetyczny z maksymalną efektywnością ruchową, precyzję ruchu oraz niski poziom wyniszczenia tkankowego (brak urazów wynikających z mikrouszkodzeń więzadeł, ścięgien, mięśni).

Ostatecznie sobotnie spotkania umożliwią adaptację do wyższych obciążeń treningowych co w znaczący sposób przyczyni się do przesunięcia granic wysiłkowych Waszych organizmów. Wszystkich ciekawych i zainteresowanych zapraszam, bo warto dążyć do samodoskonalenia.

Ze swojej strony przypominamy, o kolejnym spotkaniu z Trenerem Tytusem, które odbędzie się, jak zwykle w sobotę o godzinie 10.00 na hali K.S. Posnania Poznań.
 

Witam serdecznie! Biorę udział w konkursie fotograficznym UNDER ARMOUR, prosiłbym o wsparcie mnie poprzez klikanie w zdjęcie i polubienie go :) Foto z meczu Posnania Poznań - Rugby Club Lechia Gdańsk

www.facebook.com/photo.php?fbid=317769411582653&set=a.317445864948341.100999.185061788186750&type=3&theater

Z tarczą, jak to zwykło się mawiać, powrócili z tradycyjnej, listopadowej wyprawy do Małopolski, rugbiści Posnanii. Trzy zwycięstwa na pewno są powodem do zadowolenia, ale też dają dużo do myślenia, jeśli chodzi o zimową pracę.

Najtrudniejsze okazały się, oczywiście pojedynki kadetów i juniorów przeciwko Gorcom. W Dzień Niepodległości, nie bez kłopotów, ale będąc lepszymi w przekroju 50 minut, okazali się nasi kadeci, zwyciężając 21:10 (7:5).

W sobotę w Mszanie Górnej, w meczu będącym ozdobą wyjazdu Posnanii i Sparty na południe kraju, juniorzy również pokonali "rzutem na taśmę" gospodarzy 17:15 (5:7).
Wcześniej, bo tuż po 10:00 rano, osłabiona kontuzjami i nieobecnościami Juvenia, uległa wyraźnie kadetom Posnanii 13:48 (8:28).

Nie tylko wygrane, ale też dyspozycja poznaniaków pod koniec sezonu jesiennego, bardzo cieszą trenerów. Oczywiście, dużo jest do poprawienia, ulepszenia, ale to zadanie na "długie, zimowe wieczory"! W niedzielę na ranem wszyscy wrócili szczęśliwie do domu, poobijani i totalnie zmęczeni, ale bez istotnych urazów, co chyba najbardziej cieszy trenerów.

Mecz juniorów, ma swój pełniejszy opis, przekazany przez trenera Jakuba, niemal z trasy- o meczach kadetów można powiedzieć wiele dobrego: mieli w nich inicjatywę, grali odważnie, ofiarnie bronili, a akcje punktowe były efektem zespołowego działania. Jedynym, ważnym do poprawienia mankamentem, było okresowe oddawanie inicjatywy na boisku, kiedy zarówno groźniejsza drużyna Gorców, jak i przegrywająca od samego początku Juvenia, śmielej atakowały, a naszej młodzieży przychodziło bronić swojego pola punktowego, całkiem niepotrzebnie aż takim ogromnym nakładem sił.
I jak zawsze, obydwa pojedynki miały swoich cichych bohaterów: wysoką formę utrzymał Oskar Soczewica- szarża naszej "dziewiątki" sieje postrach wśród rywali, a dla kolegów jest wzorem gry w obronie. Facetem od czarnej roboty był, jak zawsze ostatnio, Hubert Olejnik. Wszystkie punkty z przyłożeń, w jakże ważnym meczu z Gorcami, zdobył niezawodny i wszędobylski Hugon Noszczyk. W meczu przeciwko Juvenii, postęp i dobrą dyspozycję potwierdził Michał Stefański i mający bardzo dobre 25 minut II połowy, Mateusz Pawlaczyk. W obydwu meczach na Błoniach, grą kierował kapitan Wojciech Kapustka, dużo, mądrze i z fantazją grający nogą. Szczególnie akcja w duecie z Noszczykiem, była ozdobą meczu przeciwko Juvenii.

Sprawdzili się zawodnicy, którzy od niedawna dopiero wchodzą w zespół: Adam Sawicki i Krzysztof Michalski. Wszyscy pozostali mieli także bardzo udane momenty i z pewnością cieszą się z gry w tak perspektywicznej drużynie. Po czterech jesiennych zwycięstwach, myśli o przyszłorocznych finałach OOM, stają się bardzo realne...

Punkty dla Posnanii w meczu z Gorcami:
Noszczyk- 15, Sawicki- 4, Kapustka- 2

Punkty dla Posnanii w meczu z Juvenią:
Noszczyk, Stefański, Pawlaczyk- po 10, Sawicki- 7, Kapustka- 6, Kieroński- 5

więcej na: www.posnania.com

To, czego nie udało się zrealizować wiosną tego roku, na pewno stanie się "wartością dodaną" wszystkich młodych rugbistów z Winograd, już w sobotę 26 listopada, o godzinie 10:00!

Wieloletni, podstawowy zawodnik seniorskiej drużyny Muszkieterów, a także Mistrz Polski Juniorów z roku 2002, Tytus Sieńczak, zaprasza razem z trenerem Tomkiem Kapustką, na specjalny, pokazowy trening motoryki i koordynacji, oparty na najnowszych światowych trendach.

Zajęcia, mające charakter otwarty (można wziąć w nich udział w sposób czynny lub bierny!), odbędą się w ostatnią sobotę listopada, 26.11.2011r., o godzinie 10:00 na hali sportowej Klubu Sportowego Posnania.

Oferta Tytusa, z zawodu fizjoterapeuty, skierowania jest przede wszystkim do naszej wielce obiecującej młodzieży. Trening, bedący swoistym pokazem, ma na celu wskazanie nowej drogi w dążeniu do osiągnięcia koordynacyjno- motorycznej doskonałości. A to w sporcie tak wszechstronnie angażującym cały organizm (włącznie z... głową) i pozwalającym w dodatku operować piłką, element nie do przecenienia!

Aby zachować w pełni porządek, na udział w formie aktywnej w tym treningu, prowadzone będą zapisy- każdy z zawodników grup młodzieżowych, bez względu na wiek, może już od dziś zgłaszać się do swojego szkoleniowca! Pozostałych zapraszamy na... trybuny! Akcji patronować będzie lokalna winogradzka WTK.

Po raz pierwszy na naszej stronie zobaczycie NA ŻYWO mecz Posnanii Poznań przeciwko Lechii Gdańsk.

Początek - godzina 13.00.

Przekaz dostępny na stronie sekcji rugby: www.posnania.com

Posnania Poznań - Budowlani Łódź: 19-12 (14-5)

Punkty dla Budowlanych:
Czarniak 7 (1P, 1Pd)
Szczepaniak 5 (1P)

Punkty dla Posnanii:
Nawrot 5 (1P)
Gruszczyński 5 (1P)
Noszczyk 5 (1P)
Kapustka 4 (2 Pd)

bez kontuzji
żółta kartka - Nawrot (Posnania)

SKŁADY OBYDWÓCH ZESPOŁÓW:

Budowlani Łódź:
ZABOKRZYCKI
PISARSKI
KUBUS
LUDWICZAK
MAŁECKI S.
KUJAWA
KIEDOS
STĘPIEŃ
STOKOWSKI
WILCZYŃSKI
CYWIŃSKI
CZARNIAK
BILICKI
MAŁECKI B.
SZCZEPANIAK
KORBOWNIK
KOCIŃSKI
MAJCHERCZYK
DANYCH

Posnania Poznań:
NOWAK
STAWICKI
BOBEK
NAWROT
WIECZOREK
WRONA
BARTOSZ
CIEŚLEWICZ
NOWICKI D.
PŁOTKOWIAK
KALINOWSKI
TANDECKI
GRUSZCZYŃSKI
GDULA
BĄKOWSKI
NOSZCZYK
KAPUSTKA

W ocenie obydwóch trenerów mecz był wyrównany - dużo błędów indywidualnych po jednej i drugiej stronie. Drużyny mocno okrojone o zawodników kontuzjowanych i chorych.

Najlepszymi na boisku zostali uznani w oczach Trenerów Szczepańskiego i Szulca: Stępień Szczepan (Budowlani) - świetna gra ofensywna i Bąkowski Patryk (Posnania) - dobre kopy i zawieszenia z pola obrony.

Następny mecz eliminacyjny w grupie zachodniej odbędzie się w Rabie Niżnej (11/12.11.2011 r.) Gorce vs. Posnania.

W ubiegły weekend również odbyło się inne spotkanie z naszej grupy eliminacyjnej do MPJ.

RC Gorce Raba Niżna 7:29 (0:24) Budowlani Łódź

Punkty:

Gorce: Ząbczyński Krzysztof 5, Knowa Jarosław 2

Łódź: Kujawa Łukasz 5, Stępień Paweł 10, Wilczyński Maciej 5, Szczepaniak Kamil 9

Żółta kartka: Wilczyński

Składy:

Gorce:
1. Trzos Kamil
2. Perz Michał
3. Stożek Rafał
4. Tomala Dariusz
5. Homoncik Henryk
6. Kuczaj Mirosław
7. Morawski Iwo
8. Knowa Mariusz
9. Miśkowiec Piotr
10.Czupryna Jan
11.Miśkowiec Marek
12.Knowa Jarosław
13.Ząbczyński Krzysztof
14.Kuczaj Szymon
15.Pacia Piotr
16.Molęda Roger
17.Góralik Grzegorz
18.Szostek Dominik
19.Knowa Mirosław
20.Flig Dawid
21.Lach Michał

Trener:
Łukasz Kościelniak

Łódź:
1. Zabukrzycki Bartosz
2. Krbownik Mateusz
3. Kubus Przemysław
4. Kiedos Artur
5. Ludwiczak Mateusz
6. Kujawa Łukasz
7. Stokowski Wiktor
8. Stępień Paweł
9. Wilczyński Maciej
10. Kubik Bartosz
11. Szczepaniak Kamil
12. Plich Dominik
13.Bilicki Mateusz
14. Zmelonek Krzysztof
15.Czarniak Łukasz
16.Małecki Stanisław
17.Burek Tomasz
18. Małecki Bogumił
19.Danych Łukasz
20.Cywiński Jakub

Trener:
Krzysztof Szulc

więcej na: www.posnania.com